ENRUFacebook
O ROŚLINACH ZIELONO WKOŁO Rosliny okrywowe
gallery
ROŚLNY OKRYWOWE - ALTERNATYWNY TRAWNIK
 
Obszary dużych miast coraz bardziej przypominają betonowo-asfaltowe pustynie – ubywa terenów zieleni, nowo budowane osiedla charakteryzują się coraz intensywniejszą zabudową przy jednoczesnym ograniczaniu powierzchni zielonych. Najczęściej proponowane są niewielkie przestrzenie, gdzie tworzone są trawniki, których wygląd podczas letnich upałów najczęściej nie zachwyca – zaschnięte i częściowo wydeptane raczej szpecą niż zdobią.
Dobrą alternatywą są rośliny okrywowe, które dzięki swej różnorodności odnośnie wymagań (nasłonecznienie, gleba) można zastosować praktycznie wszędzie. Pod pojęciem tych roślin, kryją się gatunki charakteryzujące się niskim i gęstym rozrostem, które powodują okrywanie gleby. Zwane są również roślinami kobiercowymi, dywanowymi, okrywowo-zadarniającymi. Mogą to być zarówno byliny, krzewinki, krzewy, pnącza, jak i trawy ozdobne i paprocie. Ich atutami są trwałość, odporność na okresową suszę, zanieczyszczenia powietrza, zmienność (kwitnienie, przebarwianie), a także niższe koszty utrzymania. Rośliny okrywowe w mieście sprawdzają się w miejscach o silnej antropopresji: na obszarach towarzyszących komunikacji, na skarpach, w miejscach silnie ocienionych pod drzewami, jak również w zieleni dachowej.
 
KORZYŚCI STOSOWANIA ROŚLIN OKRYWOWYCH W MIEŚCIE:
  • Bardziej wartościowe od trawników:
    • Odporniejsze na niekorzystne warunki siedliskowe, okresową suszę i zanieczyszczenia
    • Znacznie atrakcyjniejsze – zmienność w ciągu roku, bogactwo pokrojów, barwy faktury
    • Odporniejsze na zniszczenie przez ludzi (bariera psychiczna przed niszczeniem roślin większa niż trawników)
    • Wraz z upływem czasu wymagają znacznie mniej pielęgnacji niż trawniki, przez co ograniczają nakłady na utrzymanie zieleni (chociaż koszt założenia wyższy od kosztu założenia trawnika)
       
  • Duże znaczenie ekologiczne
    • Siedlisko dla mikrofauny
    • Działanie fitosanitarne - oczyszczające powietrze z zanieczyszczeń
       
  • Ograniczają erozje gleby na skarpach

  • Hamują degradację gleb miejskich poprzez ułatwienie napowietrzania i zwiększanie retencji wodnej (dzięki systemowi korzeniowemu)
 
DOBÓR GATUNKÓW ROŚLIN OKRYWOWYCH:
  • Miejsca cieniste (pod drzewami):
    • konwalia majowa (Convallaria majalis)
    • gajowiec żółty (Lamiastrum)
    • pragnia syberyjska (Waldsteinia ternata)
    • trzmielina  Fotrune’a (Euonymus fortunei) odm. ‘Coloratus’
    • bluszcz pospolity (Hedera helix)
    • runianka  japońska (Pachysandra terminalis) odm. ‘Green Carpet’
    • barwinek pospolity (Vinca minor)
       
  •  Miejsca półcieniste (na skraju drzew lub pod luźno rosnącymi drzewami):
    • bodziszek korzeniasty (Geranium macchorrizum)
    • epimedium czerwone (Epimedium rubrum)
    • tawułki (Astilbe arendsii, Astilbe chinensis)
    • pierwiosnki (Primula)
    • paprocie
    • funkia ogrodowa (Hosta hybrida)
    • tojeść rozesłana (Lysimachia nummularia)
    • dąbrówka rozłogowa (Ajuga reptans) odm. ‘Atropurpurea’
    • rdest pokrewny (Polygonum affine)
    • żywokost wielkokwiatowy (Symphytum grandiflorum)
    • pragnia syberyjska (Waldsteinia ternata)
    • turzyce (Carex)
    • tawuły (Spiraea betuifolia, Spiraea japonica)
    • tawulec pogięty ‘Crispa’ (Stephanandra incisa ‘Crispa’)
    • śnieguliczka Chenault’a (Symphoricarpos x chenaultii ‘Hancock’
  • Obszar nasłoneczniony:
    • rozchodnik okazały (Sedum spectabile)
    • lawenda (Lavandula)
    • nawrot czerwonobłękitny (Buglossoides purpurocaerulea)
    • pięciorniki (Potentilla fruticosa)
    • niskie gatunki jałowców (np. J. horizontalis, J. sabina ‘Tamariscifolia’)
    • karłowe odmiany kosodrzewiny (P. mugo ‘Mops’, ssp. pumilio)
    • irgi (np. Cotoneaster ‘Coral Beauty’, ‘Skogholm’)
    • tawulec pogięty ‘Crispa’ (Stephanandra incisa ‘Crispa’)
    • tawuły japońskie (Spiraea japonica ‘Little Princess’, ‘Golden Princess’, ‘Goldmound’)
    • rdest pokrewny (Polygonum affine)
    • przywrotnik miękkowłosy (Alchemilla mollis)
    • róże okrywowe (np.  różowa ‘The Fairy’, czerwona ‘Chimo’)
 
DOBÓR GATUNKÓW TO NIE WSZYSTKO, ABY ODNIEŚĆ SUKCES NALEŻY PRZESTRZEGAĆ KILKU ZASAD:
  • Dobrze dopasować gatunek do istniejących warunków siedliskowych.
  • Dopasować wysokość roślin okrywowych do powierzchni obsadzanej → na mniejszych obszarach sadzimy niższe rośliny,  a na większych wyższe.
  • Rozstawę dobierać do siły wzrostu roślin i warunków siedliskowych.
  • Na większych obszarach lepiej sprawdzają się kompozycję wielogatunkowe.
  • Pod drzewami sadzić rośliny płytko korzeniące się.
  • Dobrze przygotować teren i wykonać obsadzenia → odchwaścić  podłoże, ściółkować po posadzeniu, w pierwszym okresie (2-3 lata) regularnie stosować zabiegi pielęgnacyjne – odchwaszczanie, nawożenie.
  •  Nawadniać.
 
CZY WIESZ, ŻE:
  • Rośliny okrywowe sadzone pod wyższymi roślinami pomagają przykryć glebę i przeciwdziałają jej wydmuchiwaniu, wypłukiwaniu przez wodę, przesychaniu oraz hamują wzrost chwastów.
  • W wielu sytuacjach, gdzie poleca się stosowanie roślin okrywowych trawnik nie jest w ogóle w stanie rosnąć zadowalająco lub jego pielęgnacja jest trudna i kosztowna .
  • Z zabiegów pielęgnacyjnych najważniejsze jest podlewanie.
     
ROŚLINY OKRYWOWE - GALERIA ZDJĘĆ
 
Na podstawie:
„Rośliny okrywowe na terenach zurbanizowanych” dr inż. Piotr Latocha